Za każdym razem gdy pomyślicie, że Beyoncé nie może być już piękniejsza, bardziej apetyczna albo że nie będzie już w stanie wymyślić lepszego biznesowego triku, celebrytka udowodni, że nie macie racji. W swym ostatnim wcieleniu wykonuje swojego najnowszego singla na wideoklipie, który równocześnie jest częścią akcji promocyjnej. "Beyoncé jako Pani Carter dla H&M" czytamy tytuł na ekranie (będący też odwołaniem do światowego tournee artystki, "Mrs Carter world tour"). W klipie gwiazda wiruje po plaży archipelagu Wysp Bahama w kolejnych kostiumach kąpielowych, z których żaden nie jest w stanie zakryć jej słynnych krągłości.
Beyoncé jest ostatnią z długiej listy celebrytek, którą szwedzki gigant odzieżowy namówił do współpracy - a za większość takich kontraktów odpowiadała 70-letnia Margareta van den Bosch. Niewiele szwedzkich emerytek może o sobie powiedzieć, że zmieniło sposób, w jaki robimy zakupy, lecz akurat Van den Bosch ma do tego pełne prawo. Ta doradczyni kreatywna z H&M stoi za kolekcją sukienek Versace za 130 funtów i za projektami Karla Lagerfelda, które w jej sklepach kupimy za odsetek ceny, jaką trzeba zapłacić w Chanel. Kiedy do H&M trafiła nowa kolekcja Stelli McCartney, przed sklepami ustawiały się długie kolejki osób gotowych marznąć na listopadowym chłodzie, byle potem dorwać płaszcz za 99,99 funta albo sweter za 59,99 funta. Dom handlowy przy Oxford Street wyprzedał wszystko w ciągu 10 minut. Gdy w sprzedaży pojawiły się stroje od Jimmy'ego Choo w cenach poniżej 100 funtów, okazały się takim hitem, że wprowadzono 10-minutowy ograniczony czas zakupów. - Podział na zwyczajne ciuchy i te luksusowe wyraźnie się zaciera, a H&M w znacznej mierze się do tego przyczynił - mówi Van den Bosch.
Margareta van den Bosch – architektka sukcesu
Szwedzka projektantka i bizneswoman oddała wielkich projektantów w ręce mas, a przy okazji obaliła wiele z modowych tabu: jak przekonanie, że odzież w sieciówkach nie może być luksusowa albo że produkowanie tańszej odzieży szkodzi reputacji marki; albo że ludzie gotowi zapłacić za stroje haute couture są inni od klientów H&M.
- Wydaje mi się, że projektanci byli wielokrotnie zaskoczeni tym, że my potrafimy wyprodukować zupełnie ładne przedmioty w tak niskich cenach - mówi Van den Bosch. - Niektórzy z tych krawców są może bardzo cenieni w świecie mody, a jednak w niektórych krajach są słabo rozpoznawalni. Współpraca z nami zapewnia im reklamę, a przy tym nie trwa długo, nie zdąży więc zniszczyć ich wizerunku.
Był rok 2004, gdy H&M podjęło współpracę z Karlem Lagerfeldem. Oczekiwana z niecierpliwością i przygotowywana dziewięć miesięcy kolekcja odzieży damskiej i męskiej trafiła tylko do 20 sklepów w Europie i rozeszła się jak świeże bułeczki. Przy okazji zarobił na tym eBay wystawiając ciuchy Lagerfelda po wyższych cenach, a projektant z Chanel wyraził niezadowolenie z faktu, że jego kolekcja, stworzona dla ludzi szczupłych, została poszerzona do rozmiaru 47. Tak czy inaczej eksperyment H&M nabrał rozgłosu, a przy tym zapewnił rodzinie Persson, która posiada 36 proc. udziałów w firmie i której fortuna szacowana jest na 18,8 mld funtów, wysokie zyski. Od tamtej pory nawiązano współpracę z 15 celebrytami, w tym z projektantami Alberem Elbazem z Lanvin, Stellą McCartney, z domem mody Marni oraz z gwiazdami formatu Madonny czy Kylie Minogue.
- Nie sądziliśmy, że odniesiemy tak wielki sukces - przyznaje Van den Bosch. - Na początku planowaliśmy, że powtórzymy to może ze trzy razy, jednak w tym, co robimy, jest wartość dodana i dlatego wielcy chcą z nami współpracować. Przygotowujemy tylko krótkie serie, ponieważ są drogie - korzystamy wtedy z droższych materiałów - poza tym nikomu nie byłoby miło, gdyby te stroje wisiały na wieszakach tygodniami. Jeżeli porównacie nasze produkty z flagowymi ciuchami projektanta, dojdziecie do wniosku, że nasze są naprawdę dobrze zrobione.
