Osiągnięcia polskich sportowców nie zawsze idą w parze z tym, jak są postrzegani. Najbardziej lubianymi sportowcami są: Adam Małysz, Kamil Stoch, Anita Włodarczyk, Sławomir Szmal i Karol Bielecki.
Do mniej lubianych i budzących kontrowersje należą Jerzy Janowicz i Artur Szpilka. Mimo zakończenia kariery sportowej nadal ikoną polskiego sportu jest Adam Małysz, a za osiągnięcia najbardziej doceniany Robert Lewandowski. Siatkarze, w przeciwieństwie do piłkarzy, postrzegani są jako zespół, nie zaś indywidualności – wynika z badania ARC Rynek i Opinia.
Celem badania „TOP 50 polskich sportowców” było poznanie postrzegania najbardziej popularnych polskich sportowców przez Polaków oraz sprawdzenie zależności między ich znajomością, oceną osiągnięć sportowych a sympatią w stosunku do poszczególnych osób. Wyniki badania pokazują, że istnieje cała grupa sportowców, którzy mimo iż na wymiarze rozpoznawalności wypadają słabiej, to zyskują przy głębszej analizie, na wymiarze emocjonalnym.
Główne wnioski:
- Czołówka polskich sportowców (znajomość, ocena osiągnięć i sympatia), w ocenie Polaków, to: Adam Małysz, Robert Lewandowski, Kamil Stoch, Justyna Kowalczyk oraz Anita Włodarczyk
- W rankingu ogólnym w pierwszej dwudziestce nie ma żadnego przedstawiciela siatkówki – jednej z trzech najpopularniejszych dyscyplin wśród Polaków
- Aż 10 miejsc w pierwszej dwudziestce rankingu ogólnego zajmują przedstawiciele piłki nożnej
- Pod względem osiągnięć sportowych najwyżej oceniany jest Robert Lewandowski
- Krzysztof Hołowczyc uważany jest za najinteligentniejszego sportowca
- Niekwestionowanym „królem dobrego humoru” jest Piotr Żyła
- Za najbardziej atrakcyjnych sportowców uważani są: Michał Winiarski – przez kobiety oraz Agnieszka Radwańska – przez mężczyzn
- Jerzy Janowicz i Artur Szpilka budzą najwięcej kontrowersji
Postrzeganie sportowców a osiągnięcia
Wyniki badania pokazują, że nie tylko osiągnięcia sportowe wpływają na pozycję sportowców w oczach odbiorców, lecz również rodzaj uprawianej dyscypliny, a także poziom sympatii w stosunku do poszczególnych osób. Dużo łatwiej w pamięci odbiorców zapaść jako sportowiec trenujący dyscyplinę indywidualną niż zespołową. W przypadku dyscypliny zespołowej, aby zaistnieć w świadomości odbiorców trzeba mieć nie tylko wybitne umiejętności, lecz również być w jak największym stopniu obecnym medialnie. Wyraźnie widać to na przykładzie piłki nożnej i siatkówki. Obydwie dyscypliny należą w Polsce do najpopularniejszych, reprezentacja siatkówki ma za sobą wiele osiągnięć. O ile jednak piłkarze są bardzo silnie reprezentowani w rankingu TOP 50, o tyle siatkarze bardzo skromnie – pierwszy z nich, Bartosz Kurek, zajmuje 21-wsze miejsce.
Piłkarze kontra siatkarze
O ile więc piłkarze częściej są postrzegani jako indywidualności, o tyle siatkarze w większym stopniu jako zespół. To dobrze świadczy o samym sporcie, ale powoduje, że wykorzystywanie tych sportowców w komunikacji marki jest trudniejsze i wymaga przemyślenia, może być jednak bardzo skuteczne. Gdyby jakaś marka chciała w swojej komunikacji podkreślić konieczność pracy zespołowej, współpracy ze sobą, gry fair, siatkarze mogliby sprawdzić się dużo lepiej niż np. reprezentanci piłki nożnej.