Talenty na rynku pracy to wysoko wykwalifikowani specjaliści i menedżerowie, którzy regularnie otrzymują oferty pracy. Choć mogą się pochwalić imponującymi sukcesami zawodowymi, zdarza się, że popełniają błąd podczas spotkania rekrutacyjnego. Czasami może to ich kosztować otrzymanie upragnionego stanowiska.
Po kilku dosyć trudnych latach na rynku pracy związanych ze spowolnieniem gospodarczym, nadeszła znowu dobra koniunktura. W coraz większej mierze możemy mówić o rynku kandydata. Szczególnie dotyczy to zawodów technicznych, zarówno na poziomie specjalisty, jak i menedżera. Coraz częściej też firmy, aby znaleźć dobrego pracownika, korzystają z usług profesjonalnego headhuntera, który dotrze do najlepszych kandydatów i zachęci ich do wzięcia udziału w procesie rekrutacyjnym.
Z punktu widzenia takiego kandydata zainteresowanie rekruterów, docenienie na rynku i otrzymanie ciekawej oferty jest oczywiście pochlebiające. Podnosi samoocenę, ale uwaga! Jeżeli naprawdę zależy nam na zmianie pracy na lepszą, powinniśmy uważać na to, aby nasze ego podsycane często przez headhuntera, nie przerosło rzeczywistych możliwości.
Pułapka popularności
Jak zauważa Rafał Janowski, business unit manager HRK Engineering & Technology wielu kandydatów wpada wtedy w pułapkę popularności - Zapytani, w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, o motywację do zmiany pracy odpowiadają, że „Dzwoniła do mnie taka pani z firmy rekrutacyjnej i tak mnie namawiała do wzięcia udziału w tej rekrutacji, że w końcu uległem i jestem tutaj”.- zauważa Rafał Janowski i dodaje - W takiej sytuacji przyszły pracodawca oceni motywację do zmiany jako bardzo niską i szansa na otrzymanie oferty staje się bardzo niewielka. Proces rekrutacyjny wygra kandydat, który będzie miał nawet niższe kwalifikacje, ale będzie wysoko zmotywowany do podjęcia pracy i jednocześnie szybkiego nadrobienia ewentualnych braków.
Ego kontra negocjacje
Co ciekawe, niektórzy kandydaci myślą, że w ten sposób zbudują sobie lepszą pozycję do ewentualnych negocjacji pokazując postawę „Mi nie zależy, to wam powinno zależeć”. To niestety błąd. Postarajmy się wczuć w rolę drugiej strony. Czy jako menedżer chcielibyśmy mieć podwładnego, któremu kompletnie nie zależy? Jakie jest prawdopodobieństwo, że będzie komuś takiemu zależało na właściwym wykonywaniu swoich obowiązków, skoro na dzień dobry okazuje brak zaangażowania?