Oparte na zdj\u0119ciach multimedialne dokumenty MediaStorm ogl\u0105da si\u0119 jak film. „The Marlboro Marine” to dramatyczna opowie\u015b\u0107 o ameryka\u0144skim \u017co\u0142nierzu, który dzi\u0119ki fotografii Luisa Sinco sta\u0142 si\u0119 w Ameryce ikon\u0105 wojny w Iraku
O kryzysie tradycyjnego fotoreporta\u017cu prasowego szeptano od dawna, jednak nigdy sami fotoreporterzy i przedstawiciele agencji fotograficznych nie mówili o nim z takim przekonaniem jak podczas zako\u0144czonego w\u0142a\u015bnie 20. festiwalu fotodziennikarstwa Visa Pour L’Image we francuskim Perpignan.<\/p>\n
– Miejsca, które kiedy\u015b fotoreporterzy magazynu National Geographic odkrywali dla czytelników, dzi\u015b stanowi\u0105 t\u0142o dla popularnych reality shows – powtarza\u0142 z uporem maniaka David Griffin, fotoedytor magazynu podczas g\u0142ównego sympozjum w Perpignan. – \u017badna redakcja nie mo\u017ce sobie pozwoli\u0107 dzi\u015b na wys\u0142anie fotoreportera bez pewno\u015bci, \u017ce opublikuje jego materia\u0142 – przekonywa\u0142 Gary Knight – fotograf agencji VII.<\/p>\n
Przyczyny kryzysu fotoreporta\u017cu w prasie s\u0105 oczywiste: rozwój telewizji, internetu, sza\u0142 na punkcie \u017cycia gwiazd, wreszcie galopuj\u0105cy rozwój technologii cyfrowej, \u0142atwo\u015b\u0107 fotografowania i w konsekwencji ogromna liczba fotografów, agencji i agencyjek sprzedaj\u0105cych zdj\u0119cia po \u015bmiesznie niskich cenach.<\/p>\n
– Przyje\u017cd\u017cam tu co roku z nadziej\u0105, \u017ce zobacz\u0119 jaki\u015b ciekawy materia\u0142 – mówi Christian Caujolle, dyrektor agencji VU – ale to wcale nie znaczy, \u017ce który\u015b z nich potem sprzedam.<\/p>\n
Takiego do\u0142ka, jaki panuje na rynku, jeszcze nigdy nie by\u0142o. Od kilkunastu lat fotoreporta\u017c, który w przesz\u0142o\u015bci wype\u0142nia\u0142 strony wielkonak\u0142adowych magazynów, jest zaj\u0119ciem elitarnym. Mog\u0105 sobie na niego pozwoli\u0107 zdobywcy stypendiów i fotografowie wspierani przez organizacje pozarz\u0105dowe i sponsorów korporacyjnych. Powsta\u0142e z tych \u015brodków materia\u0142y trafiaj\u0105 do prasy w formie recenzji, po tym gdy uka\u017c\u0105 si\u0119 na wystawie, stronie organizacji i albumie. Istnieje pozytywna strona tego stanu: dzi\u0119ki tak g\u0119sto rozbudowanej siatce fotoreporta\u017ce mog\u0105 dotrze\u0107 do wi\u0119kszego grona odbiorców. Zagro\u017ceniem jest jednak monotematyczno\u015b\u0107. Du\u017co \u0142atwiej jest zdoby\u0107 pieni\u0105dze na realizacje tematów o charakterze humanitarnym, takich jak g\u0142ód w Afryce czy skutki kataklizmów w Azji, ni\u017c na tematy z w\u0142asnego podwórka mieszkaj\u0105cych w Europie fotoreporterów.<\/p>\n
D\u0142ugoletni sekretarz jury World Press Photo Stephen Mayes twierdzi, \u017ce formu\u0142a pi\u0119knego obrazu zamkni\u0119tego w prostok\u0105cie nie przystaje do wspó\u0142czesnego czytelnika wychowanego na wideoklipach, grach komputerowych i reklamach.<\/p>\n
– Je\u015bli zdj\u0119cie z Afganistanu wygl\u0105da tak samo jak zdj\u0119cie z Wietnamu, które wygl\u0105da tak samo jak zdj\u0119cie z hiszpa\u0144skiej wojny domowej, jak mo\u017ce ono jeszcze kogokolwiek poruszy\u0107? – oceniaj\u0105 ostatnie zdj\u0119cie roku World Press Photo, przedstawiaj\u0105ce zm\u0119czonego ameryka\u0144skiego \u017co\u0142nierza w okopach w Afganistanie, byli jurorzy Adam Broomberg i Oliver Chanarin. Ich zdaniem fotodziennikarstwo musi pod\u0105\u017cy\u0107 w kierunku bardziej konceptualnym. Zdj\u0119cia powinny raczej podkre\u015bla\u0107 niemo\u017cliwo\u015b\u0107 odzwierciedlenia ludzkiej tragedii, ni\u017c j\u0105 ilustrowa\u0107.<\/p>\n
„Nie ma nowych s\u0142ów. Nasze zadanie to nada\u0107 nowe znaczenie zwyk\u0142ym s\u0142owom” – pisa\u0142 Haruki Murakami. Podobny pogl\u0105d na j\u0119zyk fotografii ma Brian Storm, za\u0142o\u017cyciel Mediastorm produkuj\u0105cego w internecie oparte na fotografii multimedialne dokumenty. „Storm niczym ch\u0142opiec z bajki o nowych szatach cesarza zauwa\u017cy\u0142, \u017ce król jest nagi, i oczy\u015bci\u0142 powietrze z nostalgii i frustracji dusz\u0105cych fotodziennikarstwo jak chmura st\u0119ch\u0142ych perfum” – pisze publicystka Wall Street Journal w artykule „Fotodziennikarstwo dla pokolenia internetowego”.<\/p>\n
W zesz\u0142ym roku MediaStorm zdoby\u0142o presti\u017cow\u0105 nagrod\u0119 Emmy Award za 20-minutow\u0105 multimedialn\u0105 opowie\u015b\u0107 o sze\u015bciomiesi\u0119cznej przeprawie pewnego Kameru\u0144czyka do Europy. Osadzenie \u015bwietnych fotografii Oliviera Jobarda w filmowej narracji przeplatanej wywiadami, animacj\u0105, muzyk\u0105 to znakomity sposób na zainteresowanie odbiorcy.<\/p>\n
MediaStorm rzuci\u0142o ko\u0142o ratunkowe ca\u0142ej bran\u017cy. Pokaza\u0142o, \u017ce fotografia mo\u017ce opowiada\u0107 o \u015bwiecie z tym samym zaanga\u017cowaniem i popularno\u015bci\u0105, jak to by\u0142o za czasów legendarnego magazynu Life.<\/p>\n