by pozosta\u0142 tam, gdzie jest, a nam odda\u0142 pi\u0119kn\u0105 Ziemi\u0119. A Ziemia od czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej to miejsce, na którym zapanowa\u0142 utylitaryzm – królestwo tego, co przydatne i u\u017cyteczne.<\/p>\n
Cz\u0142owieku, nie masz wyj\u015bcia, masz by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy… coraz bardziej. Ca\u0142a batalia idzie o to, aby zmusi\u0107 szcz\u0119\u015bcie, by zesz\u0142o z nieba na ziemi\u0119. Ta idea wzbogacona potrzeb\u0105 zysku sprawia, \u017ce marketing ju\u017c nie szuka dziewiczych terenów, po prostu zaczyna je produkowa\u0107. Kolejne nowe gad\u017cety generuj\u0105 potrzeby. W \u015blad za potrzebami – lub jak kto woli – obok nich, pojawiaj\u0105 si\u0119 karty kredytowe, które wprowadzano pod has\u0142em „Take the waiting out of wanting”. A kart\u0105 kredytow\u0105 mo\u017cna zap\u0142aci\u0107 za wszystko – na przyk\u0142ad za nowy specyfik, który jest \u015brodkiem na wzmocnienie rz\u0119s, „odkrytym” przez zapobiegliw\u0105 \u2028(o nasze zdrowie) firm\u0119 farmaceutyczn\u0105. Nagle okazuje si\u0119, \u017ce trzeba mie\u0107 mocne rz\u0119sy, \u2028bo… to warunek szcz\u0119\u015bcia (na zdrowie!).<\/p>\n
Wszechobecna szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 dotyczy konsumentów. Oni nie mog\u0105 by\u0107 smutni, bo tacy nie kupuj\u0105. Kolorowe magazyny, które kreuj\u0105 wzory osobowe do na\u015bladowania, kipi\u0105 od sukcesu. My, konsumenci, przypominamy czasem bezwolnych Elojów z powie\u015bci Herberta George’a Wellsa Wehiku\u0142 Czasu, sprytnie „pasionych” i po\u017ceranych przez nas, Morloków – reklamo-twórców, wiecznie niezadowolonych ze swych strategiczno-kreatywnych pu\u0142apek. \u017be zastawiamy je na samych siebie? No có\u017c, przysz\u0142o nam pe\u0142ni\u0107 dwie role jednocze\u015bnie – kusimy i sami jeste\u015bmy kuszeni!<\/p>\n
Zreszt\u0105, bez przesady z t\u0105 bezwolno\u015bci\u0105. Jako konsumenci, nauczyli\u015bmy si\u0119 unika\u0107 prostych zasadzek i budz\u0105 one w nas pusty \u015bmiech. Ma\u0142o tego, polubili\u015bmy t\u0119 gr\u0119 i chcemy bra\u0107 w niej udzia\u0142, ale na inteligentnych zasadach. Jako poluj\u0105cy zaczynamy rozumie\u0107, \u017ce ci po drugiej stronie maj\u0105 coraz wi\u0119cej do powiedzenia. A opowiadanie historii (Storytelling), to co\u015b, co Morlokowie i Elojowie lubi\u0105 najbardziej. Bez wyj\u0105tku. Czy\u017cby to by\u0142 sentyment do bajek z dzieci\u0144stwa?<\/p>\n
Innym miejscem, w którym ch\u0119tnie spotykaj\u0105 si\u0119 obie grupy jest przestrze\u0144 interaktywna. \u2028To tam ka\u017cdy czuje si\u0119 niezwykle wolny i mo\u017ce potwierdzi\u0107 tez\u0119, \u017ce: „w dzisiejszym zindywidualizowanym spo\u0142ecze\u0144stwie stwarzamy problemy wspólnie, spo\u0142ecznie, ale mamy je rozwi\u0105zywa\u0107 indywidualnie”.<\/p>\n
I wszystko by\u0142oby pouk\u0142adane, gdyby nie kryzys (oby si\u0119 sko\u0144czy\u0142). Podsumowuj\u0105c te skomplikowane wywody, przytocz\u0119 s\u0142owa poznaniaka, profesora Zygmunt Baumana \u2028- filozofa i eseisty:<\/p>\n
„W\u015bród socjologów powszechna by\u0142a opinia, \u017ce tym, co ludzi dr\u0119czy, nie jest niedostatek, ale przeciwnie – nadmiar mo\u017cliwych to\u017csamo\u015bci, sposobów \u017cycia, towarów upi\u0119kszaj\u0105cych \u017cycie. Udr\u0119ka wielka, bo nic, co osi\u0105gni\u0119te, nie zaspokaja w pe\u0142ni, zawsze mo\u017ce by\u0107 lepsze. I nigdy nie osi\u0105gnie si\u0119 takiego momentu, \u017ce mo\u017cna sobie powiedzie\u0107: dotar\u0142em, przyby\u0142em, mog\u0119 usi\u0105\u015b\u0107, zapali\u0107 i nic wi\u0119cej nie musz\u0119 robi\u0107. Otó\u017c ta udr\u0119ka mo\u017ce si\u0119 teraz sko\u0144czy\u0107. Nadmiar ju\u017c si\u0119 ko\u0144czy”.<\/p>\n
CDN?<\/p>\n