Dodatkowym atutem mo\u017ce by\u0107 charakterystyczny tembr g\u0142osu, oryginalny spos\u00f3b m\u00f3wienia. <\/p>\n
\nPomys\u0142 plebiscytu zrodzi\u0142 si\u0119 na pocz\u0105tku 1992 roku. Obraduj\u0105cy w\u00f3wczas Sejm I kadencji obfitowa\u0142 w osobowo\u015bci wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 niebanalnym j\u0119zykiem. Pos\u0142owie prze\u015bcigali si\u0119 w obrazowych przeno\u015bniach, celnych ripostach, niespotykanych w czasach „martwego” peereleowskiego parlamentu figurach retorycznych.<\/p>\n
\nSta\u0142o si\u0119 wa\u017cne nie tylko to, co kto\u015b m\u00f3wi, lecz tak\u017ce jak to robi. Relacjonowane w radiu i telewizji wyst\u0105pienia Janusza Korwina-Mikke, Jacka Kuronia, Antoniego Macierewicza, Stefana Niesio\u0142owskiego, Jana \u0141opusza\u0144skiego, Marka Jurka czy Bronis\u0142awa Geremka, przykuwa\u0142y uwag\u0119 nawet tych s\u0142uchaczy, kt\u00f3rzy do tej pory nie interesowali si\u0119 polityk\u0105. Prym w tej dziedzinie wi\u00f3d\u0142 prezydent Lech Wa\u0142\u0119sa.<\/p>\n
\nR\u00f3wnie cz\u0119sto jak politycznymi posuni\u0119ciami zaskakiwa\u0142 swoj\u0105 niepowtarzaln\u0105 retoryk\u0105. Dziennikarze Programu 3 postanowili utrwali\u0107 na ta\u015bmie i w ludzkiej pami\u0119ci te zwroty i wyra\u017cenia, kt\u00f3re ze wzgl\u0119du jedynie na sw\u0105 tre\u015b\u0107, nie zawsze mia\u0142y szans\u0119 przej\u015b\u0107 do historii.<\/p>\n
\nInicjatorzy plebiscytu mieli poza tym nadziej\u0119, \u017ce spojrzenie z przymru\u017ceniem oka na polityk\u0119, niekiedy brutaln\u0105 i zawi\u0142\u0105, dobrze zrobi zar\u00f3wno jej aktorom jak i obserwatorom. Przywo\u0142uj\u0105c przys\u0142owie „Mowa jest srebrem, a milczenie z\u0142otem ” zaproponowali s\u0142uchaczom Tr\u00f3jki zabaw\u0119 w plebiscyt „SREBRNE USTA”. <\/p>\n
\nW 1992 roku brosze w kszta\u0142cie srebrnych ust otrzymali:
\nprezydent Lech Wa\u0142\u0119sa, Jacek Kuro\u0144, Adam Michnik, Janusz Korwin-Mikke. <\/p>\n
\nKilka tysi\u0119cy kartek od s\u0142uchaczy \u015bwiadczy\u0142o o tym, \u017ce zabawa si\u0119 podoba i dlatego powt\u00f3rzono j\u0105 po roku. W\u00f3wczas tytu\u0142y srebrnoustych przyznano: Jerzemu Owsiakowi (na nic zda\u0142y si\u0119 zastrze\u017cenia, by nie g\u0142osowa\u0107 na osoby zwi\u0105zane na sta\u0142e z radiem i telewizj\u0105.<\/p>\n
\nOwsiak prze\u017cywa\u0142 szczyt popularno\u015bci po zorganizowaniu po raz pierwszy Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Jego „Kochani, kocham was!”, „R\u00f3bta co chceta” i „Sie ma ” zosta\u0142y uznane za niepowtarzalne i o wiele oryginalniejsze, ni\u017c najbardziej zaskakuj\u0105ce s\u0142owa polityk\u00f3w.) Henrykowi Goryszewskiemu, \u00f3wczesnemu wicepremierowi („Nie jest wa\u017cne czy w Polsce b\u0119dzie kapitalizm, wolno\u015b\u0107 s\u0142owa, czy w Polsce b\u0119dzie dobrobyt.<\/p>\n
\nNajwa\u017cniejsze aby Polska by\u0142a katolicka”) oraz prezydentowi Lechowi Wa\u0142\u0119sie, („Nie mo\u017cna mie\u0107 pretensji do S\u0142o\u0144ca, \u017ce kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 Ziemi”). <\/p>\n
\nNa wyra\u017ane \u017cyczenie s\u0142uchaczy przyznali\u015bmy specjaln\u0105 nagrod\u0119 – „Usta Zasznurowane”. Dosta\u0142 j\u0105, jak si\u0119 nietrudno domy\u015bli\u0107, minister Mieczys\u0142aw Wachowski. Laureatami byli te\u017c: Ewa Wachowicz (s\u0142uchacze wyr\u00f3\u017cnili j\u0105 za jedno zdanie „Panu premierowi si\u0119 nie odmawia”), Jacek Soska, Marek Markiewicz.<\/p>\n
\nWyr\u00f3\u017cnieni politycy otrzymuj\u0105 nagrody symboliczne – srebrne brosze w kszta\u0142cie ust, a s\u0142uchacze bior\u0105cy udzia\u0142 w plebiscycie atrakcyjne nagrody. Warunkiem udzia\u0142u s\u0142uchaczy w losowaniu jest kr\u00f3tkie uzasadnienie wyboru.<\/p>\n
\nNominowani w roku 2001:<\/b><\/p>\n\n