Tak si\u0119 szcz\u0119\u015bliwie z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce mia\u0142em okazj\u0119 przemierzy\u0107 wzd\u0142u\u017c niemal ca\u0142e Wschodnie Wybrze\u017ce. W momencie pisania tego tekstu jeszcze to wybrze\u017ce przemierzam, sk\u0142aniaj\u0105c si\u0119 raczej ku zachodowi. Jestem w Georgii, na autostradzie gdzie\u015b pomi\u0119dzy Atlant\u0105 a Chatanoog\u0105. Swoj\u0105 podr\u00f3\u017c rozpocz\u0105\u0142em w Chicago i z wieloma przerwami podr\u00f3\u017cowa\u0142em na najbardziej wysuni\u0119ty na po\u0142udnie przyl\u0105dek – s\u0142ynny i urokliwy Key West, aby zn\u00f3w wr\u00f3ci\u0107 do Chicago. Nie by\u0142bym sob\u0105, gdybym podczas tej podr\u00f3\u017cy nie przys\u0142uchiwa\u0142 si\u0119 stacjom radiowym. A by\u0142o czemu si\u0119 przys\u0142uchiwa\u0107, wyb\u00f3r stacji wszelaki.<\/p>\n
Przy wspaniale zorganizowanej sieci autostrad, szerokich na cztery, czasem pi\u0119\u0107 pas\u00f3w, co i raz widzimy reklamy zach\u0119caj\u0105ce nas do nastawienia odbiornika na t\u0119, a nie inn\u0105 fal\u0119. To, co od razu uderza nas w uszy, to muzyka country. Lokalne, a raczej kontynentalne, gwiazdy tej do\u015b\u0107 monotonnej w s\u0142owach i melodii muzyki, s\u0105 wszechobecne – maj\u0105 swoje kawiarnie i bary, do kt\u00f3rych chodz\u0105 t\u0142umnie ich fani, w \u017cadnym sklepie p\u0142ytowym nie mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 nagra\u0144 z tym gatunkiem muzyki, nie mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c zabrakn\u0105\u0107 rozg\u0142o\u015bni graj\u0105cych country. Stacje te maj\u0105 zapewne szerok\u0105 klientel\u0119 w\u015br\u00f3d kierowc\u00f3w licznych ci\u0119\u017car\u00f3wek, pan\u00f3w po 50-tce i prowincjonalnej m\u0142odzie\u017cy. Nie by\u0142o miejsca na mapie mojej podr\u00f3\u017cy, \u017ceby zabrak\u0142o stacji nadaj\u0105cej country. Nawet na Florydzie opanowanej w po\u0142owie przez imigrant\u00f3w z Kuby, ludowa muzyka Stan\u00f3w Zjednoczonych jest gatunkiem dominuj\u0105cym. Tak, jak w ka\u017cdym pokoju hotelowym znajdziemy egzemplarz Biblii, tak w ka\u017cdym wi\u0119kszym miasteczku musi by\u0107 s\u0142ycha\u0107 rozg\u0142o\u015bnie nadaj\u0105c\u0105 piosenki Toma Hiatta, Jimmiego Buffeta, czy Faith Hill.<\/p>\n
To, co najbardziej mnie zaskoczy\u0142o to stacje graj\u0105ce tak zwane „z\u0142ote przeboje”. Zaskoczy\u0142o, bo ameryka\u0144skie „z\u0142ote przeboje” s\u0105 podane na i\u015bcie z\u0142otej zastawie przez znawc\u00f3w gatunku. Bo kto powiedzia\u0142, \u017ce z\u0142otych przeboj\u00f3w nie wolno ze sob\u0105 miksowa\u0107, kto powiedzia\u0142, ze na z\u0142otych przebojach nie wolno nic m\u00f3wi\u0107, kto powiedzia\u0142, \u017ce z\u0142ote przeboje to jedynie 200 lub 300 piosenek z czego wi\u0119kszo\u015b\u0107 pochodzi nie z lat `60 a raptem z poprzedniej dekady? Mo\u017cna robi\u0107 dobre, dynamiczne radio graj\u0105ce przeboje Everly Brothers, Fats Domino, czy nawet Franka Sinatry. Mo\u017cna pozwoli\u0107 DJ-om na wi\u0119cej, ni\u017c tylko wsteczne zapowiedzi piosenek i odczytywanie z kartki przyg\u0142upich slogan\u00f3w. Mo\u017cna robi\u0107 z\u0142ote przeboje „z jajem”, a nie ze \u015bmierdz\u0105cym zbukiem. Takie z\u0142ote przeboje s\u0142ysza\u0142em wielokrotnie w Stanach Zjednoczonych i takich z\u0142otych przeboj\u00f3w chcia\u0142bym nad Wis\u0142\u0105. Ale wida\u0107 polski s\u0142uchacz woli radio martwe, nie obchodzi go, \u017ce facet po drugiej stronie „sitka” jest tylko g\u0142osem, a nie gospodarzem programu; polski s\u0142uchacz musi nie lubi\u0107 radia dynamicznego, weso\u0142ego, \u017cywego, robionego z rozmachem przez \u017cywych ludzi.<\/p>\n
Ma\u0142o jest w USA tego, czego w Polsce mamy w nadmiarze. Chodzi o wszelkiego rodzaju lepsze lub gorsze miksy lat `80, `90 i wsp\u00f3\u0142czesnych (lub jak kto woli obecnych). Owszem, „the best mix of 80’s 90’s and today” jest obecny w tutejszej radiofonii, ale mix ten nie ogranicza si\u0119 jedynie do kilkudziesi\u0119ciu ogranych kawa\u0142k\u00f3w (dobrze, \u017ce nie maj\u0105 tu, z ca\u0142ym szacunkiem, „Autobiografii” Perfectu); tutejsze stacje przypominaj\u0105 nam ogromn\u0105 gam\u0119 tych wszystkich piosenek, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 na ich playlistach na przestrzeni ostatnich lat. S\u0105 tysi\u0105ce zapomnianych i nie ogranych piosenek, o kt\u00f3rych polscy dyrektorzy stacji muzycznych chyba zapomnieli; ostatnim, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119ga\u0107 do naszej i swojej pami\u0119ci by\u0142 Piotr Metz, ale od kiedy zabrak\u0142o go w RMF FM, stacja ta przypomina zdart\u0105 p\u0142yt\u0119 – jej gwiazda nie b\u0142yszczy ju\u017c dla mnie tak, jak kiedy\u015b. Drodzy dyrektorzy muzyczni: przejrzyjcie playlisty swoich stacji sprzed kilku lat, przypomnijcie nam piosenki kt\u00f3re grali\u015bcie w roku ’92, ’93, ’94… i wtedy m\u00f3wcie \u017ce Wasz mix jest faktycznie najlepszy. „Autobiografia” i „Szklana pogoda” to wielkie artystyczne dzie\u0142a, wi\u0119c nie pr\u00f3bujcie sprawi\u0107, \u017ceby\u015bmy znienawidzili je do reszty. Dzi\u015b na przyk\u0142ad, kilka kilometr\u00f3w przed Jacksonville us\u0142ysza\u0142em piosenk\u0119 Spin Doctors „Little miss can’t be wrong”; czy kto\u015b s\u0142ysza\u0142 w ostatnim czasie t\u0119 piosenk\u0119 w polskim radiu? A w po\u0142owie lat ’90. grano j\u0105 bardzo cz\u0119sto. Rzadko mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 w naszych rodzimych stacjach Guns’N’Roses czy Nirvan\u0119. Polecam radio Loop 97,9 FM z Chicago; niby „10 songs in a row”, ale jednak brzmi inaczej. Oni maj\u0105 wszystko, a Led Zeppelin i Pink Floyd to nawet w nadmiarze.<\/p>\n
Jedno mnie tylko razi w ameryka\u0144skiej radiofonii. Reklamy. Po kilku minutach wys\u0142uchiwania krzykliwych reklam nawet najbardziej spokojni trac\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 i szukaj\u0105 stacji, kt\u00f3ra w danej chwili reklam nie nadaje. To oczywi\u015bcie \u017caden argument przeciwko. Wr\u0119cz odwrotnie – mo\u017cna im tylko pozazdro\u015bci\u0107 takiej ilo\u015bci reklamodawc\u00f3w. Ale to temat na osobny esej. Tu stacje nie przescigaj\u0105 sie w sloganach typu: „Wi\u0119cej grania bez gadania”; tu na billboardach widnieja has\u0142a w stylu: „Wi\u0119cej grania bez reklamowania”. Widocznie tu reklama, tak samo jak praca, mieszkanie i samochod, nie jest dobrem wyzszego rz\u0119du, tak jak w Polsce.<\/p>\n
Mo\u017ce to melodia angielskiego j\u0119zyka, a mo\u017ce to urok miejsca maj\u0105 wp\u0142yw na to, \u017ce przyjemniej s\u0142ucha si\u0119 radia w USA, ni\u017c w Polsce. A mo\u017ce to polski s\u0142uchacz ma inne wymagania, ni\u017c jego odpowiednik w Stanach Zjednoczonych? Mam nadziej\u0119, ze tak w\u0142a\u015bnie jest, bo nie chc\u0119 nawet my\u015ble\u0107, \u017ce polskie stacje radiowe zaczynaj\u0105 przepoczwarza\u0107 si\u0119 w szafy graj\u0105ce, a polscy DJ-e w bezosobowe g\u0142osy. Tu ka\u017cda godzina programu to show firmowany nazwiskiem lokalnej gwiazdy mikrofonu; gwiazdy, kt\u00f3r\u0105 s\u0142uchacze dobrze znaj\u0105 z radia, a nie z plakatu reklamuj\u0105cego poranny program. Nie jest wa\u017cne, czy jajko ma kolor czerwony, czy niebieski; wa\u017cne czy rzeczywi\u015bcie nie \u015bmierdzi i czy jest zjadliwe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Mo\u017ce to melodia angielskiego j\u0119zyka, a mo\u017ce to urok miejsca, maj\u0105 wp\u0142yw na to, \u017ce przyjemniej s\u0142ucha si\u0119 radia w USA, ni\u017c w Polsce. A mo\u017ce to polski s\u0142uchacz ma inne wymagania, ni\u017c jego odpowiednik w Stanach Zjednoczonych? O radiu w Ameryce, prosto z USA Marcin Wypychowicz.","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"csco_display_header_overlay":false,"csco_singular_sidebar":"","csco_page_header_type":"","csco_page_load_nextpost":"","csco_post_video_location":[],"csco_post_video_location_hash":"","csco_post_video_url":"","csco_post_video_bg_start_time":0,"csco_post_video_bg_end_time":0,"footnotes":""},"categories":[9672],"tags":[],"class_list":{"0":"post-117787","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-radio","7":"cs-entry","8":"cs-video-wrap"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/117787","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=117787"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/117787\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=117787"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=117787"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mediarun.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=117787"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}